Een groot gedeelte van de cacao dat wij gebruiken komt uit landen in West-Afrika. Verbouwen van cacao geldt daar als een van de grootste inkomsten. De prijs die ze hiervoor ontvangen verandert regelmatig, wat grote onzekerheid met zich meebrengt.

Volgens de Europese Commissie hebben vooral de kleine boeren grote problemen. Dit komt door het afschaffen van het internationale interventiebeleid eind jaren ‘80 en de marktwijzigingen in ontwikkelingslanden tijdens de jaren ‘90.

Dertig cent
De boer krijgt amper dertig cent per kilo cacao, waar wij als klanten acht euro voor moeten betalen. De grote winst komt terecht bij tussenhandelaren en grote chocoladeproducenten. Niet bij de cacaoboer.

Cacaoboeren krijgen dus geen eerlijke prijs voor hun product en daarom is het inzetten van kinderarbeid of zelfs (kind)slaven aantrekkelijk. Veel goedkoper. Honderdduizenden kinderen tussen negen en twaalf jaar oud moeten werken onder gevaarlijke omstandigheden op cacaoplantages. Daarvan zijn duizenden hier terecht gekomen via mensenhandel. In totaal wordt zo’n twee tot drie procent van de cacao geoogst door kindslaven in het West-Afrikaanse Ivoorkust.